Zgod­nie z art. 3 pol­skiej Ustawy o podatku docho­do­wym osoby, które prze­by­wają w Pol­sce przez mniej niż 183 dni w roku oraz nie mają w Pol­sce „ośrodka inte­re­sów życio­wych”, kwa­li­fi­kują się do zmiany rezy­den­cji podat­ko­wej (kraju, w któ­rym płaci się podatki) z Pol­ski na inny kraj. Mogą wtedy zostać rezy­den­tem podat­ko­wym Domi­ni­kany, a w Pol­sce pod­le­gają jedy­nie tzw. ogra­ni­czo­nemu obo­wiąz­kowi podatkowemu.

Ozna­cza to, że pol­skiemu fisku­sowi osoby takie płacą poda­tek docho­dowy (w tym tzw. poda­tek Belki, czyli poda­tek od zysków kapi­ta­ło­wych — giełda, lokaty, obli­ga­cje) tylko od docho­dów uzy­ska­nych w Polsce.

Pamię­tać przy tym należy, że Domi­ni­kana nie posiada pod­pi­sa­nej z Pol­ską umowy o uni­ka­niu podwój­nego opodatkowania.

W celu zmiany rezy­den­cji podat­ko­wej należy:

  • udać się do domi­ni­kań­skiego Urzędu Podat­ko­wego „Ren­tas Inter­nas”, który zare­je­stro­wa­nym podat­ni­kom wydaje zaświad­cze­nie stwier­dza­jące, że podat­nik ma „domi­ci­lio y asiento social” na Dominikanie,
  • zło­żyć w Polsce:
    • for­mu­larz NIP-3 o zmia­nie miej­sca zamieszkania,
    • oświad­cze­nie o zmia­nie rezy­den­cji podatkowej,
    • zaświad­cze­nie, że jest się rezy­den­tem podat­ko­wym Repu­bliki Dominikańskiej, wystawione przez „Ren­tas Internas”.

Zło­że­nie tych doku­men­tów roz­po­czyna pro­ce­durę zmiany rezy­den­cji podatkowej.