Zgod­nie z art. 3 pol­skiej Ustawy o podatku dochodowym osoby, które prze­by­wają w Polsce przez mniej niż 183 dni w roku oraz nie mają w Polsce “ośrodka interesów życiowych”, kwal­i­fikują się do zmi­any rezy­dencji podatkowej (kraju, w którym płaci się podatki) z Pol­ski na inny kraj. Mogą wtedy zostać rezy­den­tem podatkowym Dominikany, a w Polsce podle­gają jedynie tzw. ogranic­zonemu obow­iązkowi podatkowemu.

Oznacza to, że pol­skiemu fisku­sowi osoby takie płacą podatek dochodowy (w tym tzw. podatek Belki, czyli podatek od zysków kap­i­tałowych — giełda, lokaty, oblig­acje) tylko od dochodów uzyskanych w Polsce.

Pamię­tać przy tym należy, że Dominikana nie posi­ada pod­pisanej z Pol­ską umowy o unika­niu pod­wójnego opodatkowania.

W celu zmi­any rezy­dencji podatkowej należy:

  • udać się do dominikańskiego Urzędu Podatkowego “Rentas Inter­nas”, który zare­je­strowanym podat­nikom wydaje zaświad­cze­nie stwierdza­jące, że podat­nik ma “domi­cilio y asiento social” na Dominikanie,
  • złożyć w Polsce:
    • for­mu­larz NIP-3 o zmi­anie miejsca zamieszkania,
    • oświad­cze­nie o zmi­anie rezy­dencji podatkowej,
    • zaświad­cze­nie, że jest się rezy­den­tem podatkowym Repub­liki Dominikańskiej, wys­taw­ione przez “Rentas Internas”.

Złoże­nie tych doku­men­tów rozpoczyna pro­ce­durę zmi­any rezy­dencji podatkowej.

Marek Piwowarski

kon­sul